تبلیغات
نقــــــــــــــــــشِ جمــــــــــــــــــــال - کنسرت "بنیامین" در تهران، ...
 
یه "قلب خوب" یعنی پریدن توآغوش "خدا"



نه بسیار گفتم و نه به گزاف، حرف دلم رو فقط نوشتم، برای خودم و برای اونایی که " دلی" هستن و "حرف دل‌" رو میفهمن...کامنتی رو که چندی پیش زیر یکی‌ از عکس‌های بنیامین با محسن رجب پور،در صفحه ی محسن ، دوست و همکار قدیمیم، نوشتم... عینش رو براتون کپی‌ می‌کنم تا بخونین:

محسن جان،... "بنیامین" یه جور شایستگی تو وجودش هست که به یه جور "تمایز" منجر میشه...این تمایز همیشه تو "حضورش" محسوس تره... یعنی اینکه "بنیامین" به واسطه برخورداری از نوعی تمرکز و انرژی خاص در اجراهای زنده ش، بیشتر و بهتر میتونه حتی از نقطه نظر کیفی‌، کارش رو انجام بده .. خودش رو رها کنه،... از خودش رَد بشه،... به مخاطب برسه،... و همه ی ترانه هاشو با حرکات همسو، لقمه کنه و بذاره دهان شنونده،...
اینجا دیگه بیننده و شنونده به خاطر دغدغه‌های "معنی و تفسیر"، از کلامِ موزیک جا نمی‌مونن و با همه ی حسّشون با " بنیامین" در طول "ترانه" قدم میزنن...همفازی میکنن... می‌خونن، و از همه مهمتر وقتی‌ "اشتیاق" خواننده رو "بیشتر "از خودشون می‌بینن از حضور تو برنامه هم "پشیمون" نمیشن...متاسفانه تو دورانی هستیم که خیلی‌ از هنرمندان "کثیر الاجرا"!!، بی‌ میلی، خستگی‌، بی‌تفاوتی و از همه مهمتر "حق به جانبی" رو از روی صحنه به حاضرین "ترانسفر" می‌کنن، غافل از اینکه هر لحظه،فاصله ی آنچه که "رفت" و آنچه که"می‌آید" است و همه خاطرات ثبت شده مخاطبین، مجموعه ی همون " لحظاتی" است که بعضا با بی‌ خیالی‌های ذکر شده ، در ذهن هوادارانشون به ثبت رسیده...
مرسی‌ از محسن عزیز و درود بر "بنیامین" با مهر و خرد.



http://reza515515.persiangig.com/Reza/o1a.jpg




اون موقع،یعنی‌ اواخر تابستون همین امسال، سرمون حسابی‌ گرم کنسرت‌های کیش بود و یکی‌ دو روزی هم که اومدم تهران، به رغم برگزاری چهار شب کنسرت بنیامین در کیش، باز هم ترجیح دادم بهمراه خانواده  به سالن میلاد بریم تا از فرط علاقه اجرای "زنده" ش رو ببینیم، کاری که چهار شنبه شب هم تکرار شد و باز هم رفتیم... هر چند دوستانی دارم که ممکنه از رفتن من یا از این نوشته من هم ناراحت بشن، ...نمیدونم شاید هم نه...ولی‌ همون دوستان رو هم از صمیم قلبم دوست دارم... همه ی ارتباطات دور و نزدیک برای شخصی‌ چون من محترمه، ولی‌ خواست قلبی خودم رو نوعی ارتباط درونی‌- و صد البته حائز اهمیت میدونم و هیچوقت هم نخواستم "خودم" رو برای خودم یا دیگری رنگ کنم...همینی هستم که هستم ... افتخار زندگی‌، با ناصر عبداللهی، هنرمند بی‌ تکرار موسیقی‌،  همچنان زرین‌ترین برگ دفتر نه چندان قطور زندگیمه و امروز هم "یه روز از همین روزا" ی زندگیمه که میهمان و همترانه ی هنرمندی شدم که خوندن رو "بلده" ، ایستادن و راه رفتن رو " تمرین کرده" ... مسیر تلاقی عشق زمینی‌ با نوع آسمونیش رو میدونه و همانطوریکه تو کامنت بالا گفتم تو کالبد شنونده "حَل" میشه...شاید همه ی این حرفا، همه ی دیدنی‌‌های این اوصاف، و همه ی لذت این حرکات "سالها بود که نبود"و حسرت دیدننش در دل‌... اما حالا هست... و خدا رو هم شاکرم که هست،
واسه ی کی‌ هست مهم نیست، آصلش
، بودنشه که یه جورایی ثابت بشه موفق شدن در میدون پر
 حادثه ی موسیقی‌، صرفاً برخورداری از صدای خوب، تیپ خوب ،ارکستر خوب،آهنگ‌های خوب ، و ... نیست و در کنار خوب بودن همه ی اینها نباید چند اصل مهم فراموش بشه، اصل"حرکات" هدفمند، اصل "آمیختگی" خود با ترانه و ملودی،اصل"هدایت" اذهان حضّار، و مهمتر از همه، اصل "لبخند" خواننده و نوازندگان از مهمترین آیتم‌های موفقیت یک اجرای موفق زنده در کنار قابلیتهای فنی‌ محسوب میشه، که "بنیامین"در همه ی این مراحل، سربلند و پیروز بیرون اومد ... او برای هر ثانیه از حضورش روی سنّ تمرین میکنه و برنامه داره... و این چیزی جز احترام به شعور مخاطب نیست. هر چند ، همه ی اینها هم که باشه، یه "قلب خوب" یعنی پریدن تو آغوش "خدا" و به قول ناصر؛ "دستت رو بذار تو دست خدا، با خیال راحت پرواز کن و از هیچی‌ نترس..."حیفه که از "اجرای زنده " بنیامین بگیم و  از "الهه ی ناز" گفته نشه... اوج همترانگی دلها، چهارشنبه... با این ترانه بود:


باز... ای الهه ی ناز با دل من بساز
کین غم جانگداز برود زبرم

گر دل من نیاسود از گناه تو بود
بیا تا ز سر گنهت گذرم

باز می کنم دست یاری به سویت دراز
بیا تا غم خود را با راز و نیاز
ز خاطر ببرم

گر نکند تیر خشمت دلم را هدف
به خدا همچو مرغ پر شور شعف
به سویت بپرم
آن که او
به غمت دل بندد
چون من کیست؟
ناز تو
بیش از این
بهر کیست؟

تو الهه ی نازی در بزمم بنشین
من تو را وفا دارم بیا که جز این
نباشد هنرم

این همه بی وفایی ندارد ثمر[http://]
به خدا اگر ازمن نگیری خبر
نیابی اثرم.

بیاد استاد بنان...سراینده ی این اثر جاودان




نوع مطلب : Music، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


1390/08/8 22:33
سلام.منعاشق انسانهایی مثل شما و بنیامین و مرحوم ناصر دارم.همیش قلبتون مملو از عشق دلخواهتون باشه.ممنون از زحماتت
Reza Karimiسپاس بیکران
1390/08/6 08:55
سلام آقای کریمی..
ممنون که این پس وبلاگتون را در صفحه اختصاصی وب ما در ف ی س بوک منتشر کردید...
1390/07/22 22:49
یه "قلب خوب" یعنی گفتن و خواندن از قلم یک انسان دریا دل، که نمای چهره آدمهای خوب رو در دلها سنجاق میکنه و ذلال خاطراتشون رو در تصویر اذهان یادآور میشه و به همیشگی شدنشان دردفتر زندگی مهر می زند دوست عزیز من شما رو نمیشناسم اما چند باری این وبلاگتون رو همراه مطالبش مرور کردمو تنها حسی که از خوندنشون گرفتم چیزی جز بزرگی روح با سخاوت شما لمس نکردم که دائم از خاطرات ،زیباییها ، یاد آوری به عشق ، نبوده ،بابت این قلب بزرگ توی این دنیای کوچک بهتون تبریک میگم،ماندگار باشی و پیروز .
Reza Karimiسلام..آرزو می‌کنم اینجوری که گفتید باشم...قلم زیبائی دارید. سپاس بیکران
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


نقــــــــــــــــــشِ جمــــــــــــــــــــال
NAGHSH - E - JAMAL
درباره وبلاگ

وبلاگ شخصی‌ رضا کریمی‌،
سعی‌ در بیطرفی ، حفظ اعتماد مخاطب ، احترام به همه عقاید، و پرهیز از بیان مسائلی‌ که قضاوتهای مذهبی‌ و سیاسی را در پی‌ دارد، چرا که معمولاً در اموری که سوادش را ندارم، نظری نیز نخواهم داشت.
امیدوارم که "امید" در همه ی لحظاتتان جاری و ساری باشد.

مدیر وبلاگ : Reza Karimi
نویسندگان
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :



حدیث روز
آب و هوا
اوقات شرعی

فال انبیاء


استخاره آنلاین با قرآن کریم

مشاهده جدول کامل لیگ برتر ایران

بازی آنلاین



استخاره آنلاین با قرآن کریم


.

Antmark this